Guillaume Charlier

Charlier (1854-1925) was de oudste van een kroostrijk gezin. Op vijftienjarige leeftijd stierf z'n vader. Hij was verplicht om bij verschillende kunstenaars te gaan werken om het gezin te helpen onderhouden en om zijn eigen studies te kunnen betalen. Negen jaar later, in 1879 kocht de mecenas Henri Van Cutsem zijn eerste werk en dat betekende voor Charlier het begin van een comfortabel burgerleven.

Charlier verbleef een paar maanden in Italië en kwam in contact met de antieke kunst. Hij was vooral geïnteresseerd in de 'gewone mens op straat'. In de loop van zijn carrière gebruikte hij verschillende thema's: vaak religieuze onderwerpen of scènes uit het leven van arme mensen waarin de moederfiguur een belangrijke rol speelde. Hij ging op vakantie in Blankenberge en hij hield ervan om te praten over het werk van de vissers en de gewone mensen op de pier of op de dijk.

Charlier was ook een groot portrettekenaar en moest vele werken maken voor openbare instanties. Die bestellingen waren het bewijs dat zijn kunst officieel erkend werd. Met z'n joviaal en sociaal karakter maakte Charlier deel uit van het culturele leven van zijn tijd. Hij was lid van 'La Société Nationale des Beaux-Arts' en de kunstenaarsgroep 'Les XX'. Zijn meeste werken zijn te vinden in het 'Museum van Schone Kunsten' in Doornik en in het Charliermuseum in Brussel, maar we vinden hem ook terug op verschillende plaatsen in Blankenberge.

terug